Terug
GCOX2179

Zestig jaar gehuwd met het mooiste meisje van de klas

OLDENZAAL - Op weg naar school sloeg de vonk over in de trein. Willem Gerritsen trof er het mooiste meisje uit de klas, want ze waren onderweg naar dezelfde school. Op 11 oktober waren Willem (81) en Fieke van Leeuwen (81) zestig jaar getrouwd.

Annette Bussman |

Zij reisde vanuit Arnhem naar de middelbare tuinbouwschool in Nijmegen, hij kwam uit Eerbeek en stapte in Dieren op. ´Achttien jaar waren we, en tussen de middag gingen we samen aan de wandel. Toen Fieke een keer ziek thuis bleef wist de leraar wel iemand die haar het huiswerk na kon brengen´, vertelt Willem. ´Zo kwam het een van het ander. De school telde tachtig jongens en vijf meisjes. Fieke was de mooiste!´ Willem wilde eigenlijk helemaal niet naar de tuinbouwschool. ´Als kind wilde ik al vrachtwagenchauffeur worden. Dat vonden mijn ouders toen maar niks. Ik moest volgens hen een écht vak leren.´ Fieke was er wel helemaal op haar plek en solliciteerde met haar diploma bij een bloemisterij in Losser. Ze kon er een kamer vinden en ging aan het werk, terwijl Willem vier jaar zijn dienstplicht vervulde, onder meer in Soesterberg. Daar haalde hij al zijn rijbewijzen en werd hij alsnog vrachtwagenchauffeur. Fieke: ´Na ons huwelijk in Arnhem wilden we graag een woning in Enschede, maar de woningnood was groot. Toch wisten we een onbewoonbaar verklaarde woning uit 1914 te kopen aan de Tubantiastraat. Het huis was gekraakt. Met een kort geding kregen we de bewoners eruit. Mijn vader was architect en maakte mooie tekeningen voor een verbouwing.´ 

´Bruidsboeketten maken was mijn  specialiteit´

Het echtpaar kreeg twee dochters, Marieke en Joke. Met een korte onderbreking bleef Fieke altijd werken in de bloemisterij. Als vrachtwagenchauffeur was Willem veel van huis. ´Bruidsboeketten maken was mijn specialiteit´, zegt ze.  ´Met een werkende moeder liepen onze kinderen met een sleutel om de nek.´ ´Maar daar zijn we allebei al jong zelfstandig van geworden´, vult Marieke aan. Beide dochters gingen geregeld met hun vader mee op reis met de vrachtwagen. ´Zo kwam ik als kind al in Berlijn toen de muur er nog stond.´ Marieke raakte zo gepassioneerd dat ze ook haar vrachtwagenrijbewijs haalde en met haar vader op pad ging. ´We hebben samen onder meer het Cirque du Soleil verhuisd van Parijs naar Zürich. Mijn zus en ik hebben veel avonturen met onze vader beleefd.´ Maar Marieke maakte er niet haar beroep van. Ze volgde het conservatorium en is werkzaam als pianolerares.  

We zijn er bijna!

Reislustig waren en zijn Willem en Fieke altijd gebleven. Na hun pensioen werd het echtpaar reisbegeleider voor de ANWB met opnames voor het tv-programma ´We zijn er bijna´ van omroep Max. Fieke: ´De eerste reis met de caravan bracht ons naar Roemenië en Bulgarije. We zijn wel twintig keer op pad geweest. Van de Noordkaap en IJsland tot aan Marokko. Maandenlang waren we weg.´ De dochters schonken hun ouders vier kleinkinderen. Marieke adopteerde twee kinderen uit Sri Lanka, Joke twee uit China. Willem: ´Dus die landen hebben we natuurlijk ook bezocht. De reis naar China maakten we per trein met de transsiberië express. Een prachtige ervaring.´ Nu Fieke de laatste tijd met haar gezondheid kampt en zorg nodig heeft, woont ze sinds vier maanden in een appartement op woonzorgcentrum Zonnestraal. Willem woont zelfstandig in Enschede en maakt nog steeds ritten met de vrachtwagen. ´Tot afgelopen december reed ik voor de Grolsch. Nu maak ik voor een andere transporteur eens in de veertien dagen een rit naar Travemünde. Ik vind het heerlijk werk. Je hebt je eigen stekkie en huishouding in de vrachtwagen.´   ´En samen reizen doen we ook nog steeds. Nu met een aangepaste camper. Pas geleden nog hebben we daarmee de Stelviopas in Italië beklommen.´ Fieke: ´Die is 2800 meter hoog. Een weg met 48 haarspeldbochten.´Hoe het echtpaar hun huwelijk zoveel jaren in stand wisten te houden? ´Gewoon doorgaan´, zegt Willem. Na een lange dag hadden we na het warme eten ´s avonds wel eens wat ruzie. Ik zei tegen Fieke: Schrijf maar op waar jouw boosheid over gaat. Dat heeft ze één keer gedaan. De volgende ochtend wisten we niet eens meer waar het nou eigenlijk om ging. Tuurlijk heb je wel eens woorden. Maar als we om ons heen kijken willen we geen van beide met helemaal niemand ruilen.´  

Annette Bussmann

Foto Geert Cox

GCOX2279
GCOX2235
GCOX2247
GCOX2242