Na ruim 46 jaar werkzaam te zijn geweest in het onderwijs komt er een einde aan een bijzonder hoofdstuk voor Gerard Wolbers. De geboren en getogen Oldenzaler nam afgelopen donderdag afscheid als directeur van SBO De Windroos. Voor collega’s, ouders en leerlingen betekende dat het afscheid van een betrokken directeur die niet dacht in ‘ik’ of ‘jij’ maar altijd in ‘wij’.
Gerard Wolbers startte zijn loopbaan in het onderwijs in de jaren tachtig als leerkracht op De Molenbelt. In 1996 maakte hij de overstap naar Het Zonnehuis als adjunct-directeur. Twee jaar later fuseerden Het Zonnehuis en de Molenbelt tot SBO De Windroos. Gerard groeide met de organisatie mee en stond vanaf 2005 als directeur aan het roer van de school. Onder zijn leiding maakte de school belangrijke ontwikkelingen door, waaronder de nieuwbouw aan de Lariksstraat en de verdere ontwikkeling van het leerlingvolgsysteem op zowel sociaal als didactisch gebied.
Het afscheid van Gerard stond bol van bijzondere momenten. De dag begon feestelijk toen hij samen met zijn vrouw in een cabriolet naar school werd gebracht. Daar werden zij tijdens een gezamenlijk ontbijt warm onthaald door zijn collega’s. Daarna volgde een feestelijk programma waarin de leerlingen hem in het zonnetje zetten. Alle groepen hadden optredens met muziek en dans voorbereid rond het thema ‘Reis om de wereld’, een knipoog naar de grote liefde van hun directeur voor reizen. Daarnaast hadden de leerlingen een afscheidslied ingestudeerd waarmee zij hun directeur een onvergetelijk afscheid bezorgden. Als blijvend aandenken kreeg hij van de kinderen een bronzen beeld én het schoolplein heeft de naam ‘Gerard Wolbersplein’ gekregen.
Een bijzonder moment was de uitreiking van ‘de Zilveren Erepenning’ door burgemeester Patrick Welman. Het college van B&W sprak met deze toekenning haar grote waardering uit voor zijn jarenlange inzet voor het onderwijs en de Oldenzaalse gemeenschap. Met zijn deskundigheid en betrokkenheid heeft hij veel kinderen geholpen in hun ontwikkeling. Naast zijn werk binnen het speciaal basisonderwijs zette hij zich ook jarenlang in voor nieuwkomers. Hij zorgde ervoor dat kinderen die net in Nederland waren zich welkom voelden en goed konden meedoen in de samenleving. Daarnaast stond hij altijd klaar voor collega’s en droeg hij bij aan sterk en toekomstgericht onderwijs in Oldenzaal. Later op de dag volgde er een mooi afscheidsfeest voor genodigden. Het was een afscheid dat niet alleen draaide om het einde van zijn loopbaan als directeur, maar vooral om de betekenis die hij in al de afgelopen jaren heeft gegeven aan het onderwijs.
Na de zomervakantie breekt er voor hem een nieuwe fase aan. Meer tijd doorbrengen met zijn kleinkinderen, reizen, vrijwilligerswerk en zijn werkzaamheden als gids in de Plechelmusbasiliek staan hoog op zijn verlanglijstje. Helemaal afscheid van het onderwijs neemt hij niet. Wanneer het nodig is en er geen vervanging beschikbaar is, zal hij altijd bereid zijn om als invalleerkracht bij te springen. Misschien wel typerend voor Gerard Wolbers: iemand die nooit dacht in ‘ik’ of ‘jij’ maar altijd in ‘wij’.
Chantal Brunink
