De natuur ontwaakt en ik zit er middenin op deze vroege morgen. Een zwartkop is tussen het ontbijt door bezig met zijn prachtige lied te zingen en hoewel zijn kleur niet opvallend is, is zijn zang dat wel.
Ze zijn makkelijk te herkennen aan het petje op hun kop wat bij het mannetje zwart is en bij het vrouwtje bruin. De rest van hun verenkleed is een beetje grijsachtig gekleurd.
Terwijl de zwartkopjes al aan hun dagelijkse bezigheden zijn begonnen, zitten de eenden nog heerlijk te relaxen op een stammetje in het water tussen het frisse lentegroen. Echt bijna niet te geloven dat in zo korte tijd alles van tamelijk kleurloos is veranderd naar volop fris lentegroen…
Ook de kleine wilde flora doet goed zijn best, een mengeling van de witbloeiende grote muur en robertskruid leverde een mooi tafereeltje op, al moest ik er wel voor door de knieën.
